Dorota Miśkiewicz

Dorota Miśkiewicz jest córką znanego polskiego saksofonisty jazzowego Henryka Miśkiewi-cza. Dzięki wpływowi ojca, została obdarzona niezwykłą wrażliwością muzyczną. Jeśli połą-czymy to z wykształceniem muzycznym, które zdobyła, dopełni się obraz ciekawej i utalen-towanej polskiej wokalistki młodego pokolenia. Trzeba jednak unikać szufladkowania jej w jazzie, bo zainteresowania muzyczne i to, co słyszymy na płytach Doroty wykracza poza jazz. Swoją ostatnią płytę sama piosenkarka określała jako popową. O jej wszechstronności świad-czy również udział w sesjach nagraniowych i koncertach licznych artystów, od Cesarii Evory po Nigela Kennedy’ego czy Klausa Doldingera z grupy Passport. W 2002 roku wydała płytę „Dorota Miśkiewicz Goes To Heaven - Zatrzymaj się”. Została wówczas nominowana do Fryderyka w kategorii "Jazzowy album roku". Gazeta Wyborcza pisała: „Mamy tu piękne funkowe rytmy, sporo energetycznych fraz w konwencji r’n’b, soulowy zaśpiew i znakomity jazzowy fundament... z jednej strony artystyczne wyrafinowanie, z drugiej zaś taneczną wręcz komunikatywność...” Piosenka „W małych istnieniach” otworzyła jej w 2004 roku drogę do festiwalu opolskiego. Kompozycja zakwalifikowała się do konkursu premier i znalazła się później na płycie „Pod rzęsami”. Płytę promowała piosenka „Poza czasem”. Album zawiera łagodne, utwory o smo-othjazzowym zabarwieniu, które powinny spodobać się sympatykom Corrine Bailey Rae czy Norah Jones. Wśród muzyków zaangażowanych w prace nad płytą znaleźli się m.in. Henryk Miśkiewicz i Marek Napiórkowski. Dorota Miśkiewicz stara się czerpać inspiracje z różnych źródeł, ale ma podstawowy – szeroko znany - kwalifikator muzyki, o czym mówi w wywia-dach: „podobają mi się naprawdę różne rzeczy. Podoba mi się R&B, podobają mi się wszyst-kie etniczne akcenty, szczególnie afrykańskie, które próbowałam na płycie gdzie niegdzie po-kazać. Wzrusza mnie często muzyka poważna. Cóż, dla mnie naprawdę gatunek nie ma do końca znaczenia. Dla mnie ma znaczenie, czy coś jest dobre, czy nie”.